Jak rodzi się w egzotycznych krajach?

W Tanzanii poród musi odbyć się w całkowitej ciszy, krew rodzącej mieszkanki Sahary powinna wsiąknąć w piasek, a z kolei ciężarne Cyganki uchodzą za nieczyste.
Zobaczcie, jak wygląda poród w egzotycznych społecznościach.

Puszcza Amazońska

Poród tutaj jest… kolorowy.
Indianki Kayapo malują ciężarną w rytualne wzory, a akuszerka wciera w jej brzuch magiczne zioła mające ukoić jej ból.
Ciekawostką jest to, że… w porodzie nie może uczestniczyć mąż przyszłej matki.

więcej

O hazardzie słów kilka…

Poker na żywo czy online?

Co jest lepsze? Poker on-line czy realny poker w prawdziwym kasynie takim jak na przykład all jackpots casino? Każdy chyba powie, że poker realny jest lepszy nie można porównywać atmosfery panującej w kasynie do braku atmosfery, która występuje przez ekranem naszego komputera, gdy włączając jeden z serwisów internetowych wkraczamy w nie realny świat hazardu.

więcej

Elektryczne oczyszczacze powietrza – jak działają?

Elektryczny oczyszczacz powietrza jest poręczną metodą na ekonomiczne oczyszczenie powietrza w twoim domu. Najlepiej ustawić go w miejscu, w którym twoja rodzina spędza najwięcej czasu. Rózne modele obejmują zróżnicowaną ilość stóp kwadratowych, więc ważne jest, aby wykonać odpowiedni przegląd dostępnych modeli i odnaleźć ten dopadowany do ciebie.

Elektryczne oczyszczacze powietrza znane są z tego, że pomagają oczyścić powietrze z alergenów takich jak kurz, pyłki czy łupieżu zwierzęcego. Do tego niektóre modele są w stanie pomóc z wirusami, bakteriami, pleśniami czy przykrymi zapachami. Jest to doskonałe rozwiązanie dla osób cierpiących na astmę lub inne choroby oddechowe. Słyną również z tego, że pomagają w lepszym śnie i ogólnym poczuciu zdrowia. Są w pełni ekonomiczne i zużywają mniej prądu niż 100-Watowa żarówka.

więcej

Realizacja techniczna funktorów

Funktorami nazywamy elementy: sumy logicznej, iloczynu logicznego, negacji, NOR i NAND.

Realizacja techniczna funktorów zależy od tego, jaką przyjmiemy konwencję sygnałów. Konwencja sygnałów dwójkowych może być dodatnia lub ujemna. Każda z tych konwencji odpowiada tzw. „logice” dodatniej lub ujemnej.

W konwencji dodatniej jedynce odpowiada napięcie dodatnie o wartości wyższej od napięcia odpowiadającego zeru, np. sygnałowi 1 przypisujemy napięcie 5 V, a sygnałowi 0 — 0 V.

W konwencji ujemnej niższy poziom napięcia odpowiada jedynce, a wyższy zeru, np. — 5 V przypisujemy sygnałowi 1, a 0 V sygnałowi 0.

Do realizacji negatorów w konwencji dodatniej stosujemy tranzystory NPN, natomiast w ujemnej – tranzystory PNP. Przy zmianie konwencji funktor sumy z konwencji dodatniej staje się funktorem iloczynu w konwencji ujemnej, natomiast funktor iloczynu z konwencji dodatniej staje się funktorem sumy w konwencji ujemnej. Podobnie się dzieje z funktorami konwencji ujemnej przy zastosowaniu ich w konwencji dodatniej.

więcej

Automatyczne programowanie obrabiarek

Język APO-2 służy do programowania wszelkich operacji tokarskich realizowanych na tokarkach SN.

W języku APO-2 stopnie obróbki, tj. obróbka zgrubna, kształtująca lub wykończająca, będą ustalane automatycznie; obecnie są one i będą mogły być nadal ustalone wg uznania programisty, głównie do programowania obróbki części mało sztywnych. W obrębie poszczególnych stopni programowanie przejść narzędzia i dobór parametrów skrawania odbywa się automatycznie, istnieje jednakże możliwość określania przez programistę zarówno pojedynczych przejść, jak i parametrów skrawania.

W języku APO-2 są dwie postacie programu źródłowego:

  • program źródłowy pełny,
  • program źródłowy uproszczony (bloki połączone na schemacie linią przerywaną).

Program źródłowy uproszczony stanowi w podsystemie APO-2 oddzielny „moduł”. Ma on zastosowanie głównie przy technologii obróbki polegającej na ustalaniu przez technologa kolejności elementarnych przejść narzędzi. Zgodnie ze schematem programu źródłowego omówione będą poniżej poszczególne jego pozycje.

Dane tytułowe — zawierają informacje dotyczące numeru programu, nazwy przedmiotu, numeru rysunku, obrabiarki SN, na której będzie wykonywany przedmiot oraz materiału, z którego przedmiot jest wykonany.

Dane wstępne — zawierają informacje dotyczące obrabiarki SN materiału obrabianego, maksymalnej długości przedmiotu, punktu bazowego oraz dla programu źródłowego pełnego, dane dotyczące maksymalnej głębokości warstwy skrawanej, liczby punktów przedmiotu i surówki.

Opis przedmiotu po obróbce — zawiera informacje dotyczące kształtu przedmiotu oraz wszelkich warunków narzuconych przez konstruktora (np. tolerancje, chropowatości itp.).

Opis surówki — zawiera informacje dotyczące kształtu surówki, oraz wielkości odchyłek zwiększających naddatek na obróbkę.

W opisie przedmiotu po obróbce i opisie surówki język APO-2 wprowadza pojęcie powierzchni typowych, do których są zaliczane zewnętrzne i wewnętrzne powierzchnie: walcowe, stożkowe, czołowe, o zarysie łukowym, o zarysie: prosta-łuk-prosta, o zarysie: łuk-prosta, rowków o zarysie prostokątnym, płytkich wytoczeń oraz podtoczeń technologicznych (na przejścia tarcz ściernych).

Zestawienia dotyczące opisu każdej z w. w. powierzchni typowej zawierają informacje dotyczące charakterystycznych punktów tej powierzchni, odczytywane z instrukcji obróbki danej operacji lub rysunku konstrukcyjnego, bez potrzeby dodatkowych przeliczeń.

Wszystkie inne powierzchnie są zaliczane w APO-2 do tzw. powierzchni specjalnych, a ich obróbkę można określać poprzez tzw. instrukcje specjalne. Należy zaznaczyć, że obróbkę każdej z powierzchni typowych można określić również przy użyciu instrukcji specjalnych, co przejściowo wykonuje się w przypadku stosowania programu źródłowego uproszczonego.

Opis narzędzi — zawiera informacje dotyczące wymiarów narzędzi potrzebne ze względu na obliczenia wytrzymałościowe oraz — wymiarów ustawienia narzędzi względem bazy, potrzebne do obliczania przejść elementarnych.

Instrukcje obróbki powierzchni typowych — zawierają symbol rodzaju przejścia tokarskiego, oznaczenie liczbowe początku i końca toczenia oraz wykaz parametrów obróbki.

W podsystemie APO-2 rozróżnia się następujące rodzaje przejść tokarskich:

  • toczenie warstwami równoległymi do osi Z,
  • toczenie warstwami równoległymi do osi X,
  • toczenie warstwami równoległymi do tworzących stożka,
  • toczenie kopiowe,
  • toczenie podcięć technologicznych,
  • toczenie płytkich wytoczeń.

Instrukcje specjalne: w skład ich wchodzą instrukcje:

  • obrotu głowicy narzędziowej (imaka) i pozycji wyjściowej,
  • szybkości obrotowych wrzeciona roboczego,
  • szybkiego przejścia narzędzia,
  • roboczego przejścia narzędzia,
  • wywoływania i odwoływania korekcji,
  • toczenia powierzchni łukowych.

Prace nad podstawami obróbki ze sterowaniem numerycznym rozpoczęto w roku 1948 w znanej uczelni technicznej M.I.T. w Stanach Zjednoczonych AP, w Bostonie, na zlecenie lotnictwa wojskowego. Podstawę wyjściową tego rodzaju obróbki stanowiła maszyna wynaleziona przez Johna Parsonsa, producenta śmigieł do helikopterów. Celem jego wynalazku było zmniejszenie nakładu pracy na długotrwałe i kosztowne operacje kontrolne, przez zastosowanie stołu, którego położenie było sterowane w trzech osiach wg podanych wartości współrzędnych.

 

Autor jest ekspertem z serwisu www.falowniki.info

więcej